Dünyanın Yerlisi
 

Atina (Bu Defa Başka)

Geçenlerde Facebook’ta bir post’uma şunu yazdım.

‘Yunanistan’ı çok seviyorum. İnsanları güzel, denizi güzel, havası güzel, yemekleri güzel.

Kim sevmez ki?

Ama şimdi Yunanistan’ı sevmek için bir sebep daha buldum’.

4 gün Atina’da yaşadığım gönüllülük tecrübemden bahsediyordum. Geçen ay, bir arkadaşımın facebook’ta başka bir arkadaşının mesajını paylaştığını gördüm. Bu mesajda Zeynep (bu projeyi yürüten kız) crowdfunding (insanların katkıları ile) 8000 dolar toplayıp (evet, bence de büyük başarı) bu parayla Atina’da kalan mültecilere yardım edecekti.

Zeynep’i hemen facebook’ta ekledim ve projenin detaylarını konuştuk. Katılmayı çok istediğimi belirttim. Sağolsun o da ‘memnun oluruz’ dedi ve gelebileceğimi söyledi.

En son gönüllülük projeme 4 sene önce Hindistan’da katılmıştım. O zamandan bu zamana gönüllük işine ne kadar aşık olduğumu unutmuşum. Bunu yaparken kendimi ne kadar iyi hissettiğimi, mutlu olduğumu ve ait hissettiğimi.

Buradaki 4 gün içinde yaşadığım duygular karışıktı. Teşekkürden mutluluğa, gururdan hüzüne kadar.

Bir Suriyeli kadının bana ‘biz sadece ağır işleri yapabilen köleler değiliz. Biz de öğrenmeyi, kendimizi geliştirmeyi, topluma katkıda bulunmayı seviyoruz’ demesi.

Çocuklar için fiyatı 20 euro’yu geçmeyen alışveriş yaptığımda, bisküvilerden birini gören Suriyeli öğretmenin ‘ama bu bisküvi çok pahalı, keşke bu kadar masraf yapmasaydın’ demesi.

Türkiye’de 1 sene kalmış bir kızın yanıma gelip 1 den 50 ye kadar Türkçe sayıp bana bilgisini göstermek istemesi.

Beni ilk defa gören 4 yaşındaki bir kızın beni görünce yanıma gelip, kafasını koluma dayayıp, bana sarılması.

İşte parayla satın alamayacağımız bir şey varsa, o budur.

Evet, oradaki insanların durumu üzücü. Ve düşünün, ben eğitim görebilen, kafasının üstünde çatı olan insanlarlaydım. Çok daha kötü durumda olanları da var.

Onlara yardım finansal destekten eğitimlerine katkıda bulunmaya, kaldıkları evi boyamaktan sadece onlarla oynayıp onları bir yere ait hissettirmeye kadar değişebilir.

Nasıl’ mı?

Bir çok yolu var. Zeynep bana ‘Immigrants and Refugees in Athens’ isimli facebook grubunu öğretti. Grubu kuranlar Atina’da ne tür yardımlar gerekiyor, üyeleri bilgilendirmekte.

Yaratacağınız fark ufak olabilir. Bir yerde çok güzel bir özdeyiş görmüştüm, diyor ki:

‘Dünyayı değiştiremem, dünyayı değiştiremezsiniz. Ama dünyayı daha güzel bir yer haline getirebiliriz’.

Bu dünyanın daha iyi bir yer olmasına yardımcı olalım.

 

 

Yorum yok

YORUM BIRAKIN